Sport.pl

FC Barcelona Borges. Duma, ale nie tylko Katalonii

oprac. gad
13.08.2010 , aktualizacja: 13.08.2010 20:17
A A A
Ta w piłce ręcznej nie przypomina opartej na wychowankach słynnej futbolowej. Choćby dlatego, że w sezonie 2010/2011 na jej sukcesy mają pracować reprezentanci dziewięciu krajów.
Przedstawiamy klubową szesnastkę wicemistrza Hiszpanii. W Kielcach tę kadrę uzupełni czterech zawodników drugiego zespołu: Gonzalo Perez de Vargas (bramkarz, 19, 184/91), Alvaro Ru~z (środkowy rozgrywający, 19, 192/82), Joan Saubich (prawoskrzydłowy, 20, 180/77), Carlos Molina (prawy rozgrywający, 20, 200/90).

Bramka

1. JOHAN SJÖSTRAND (Szwecja, 23 lata, 195 cm wzrostu/93 kg wagi)

Uznawany za jednego z najbardziej obiecujących szwedzkich zawodników. Pierwszy kontrakt z IFK Skövde podpisał, mając 15 lat, a już rok później zadebiutował w krajowej lidze. W czerwcu ubiegłego roku skusiła go trzyletnia umowa z niemieckim Flensburgiem Handewitt. Ale został tam tylko rok. Swoją międzynarodową reputację zdobył jeszcze przed seniorskim debiutem. Był w składzie reprezentacji juniorów, która w 2007 r. sięgnęła po złoty medal mistrzostw świata i został wybrany na najlepszego bramkarza imprezy. W pierwszym zespole błysnął na ubiegłorocznych mistrzostwach świata w Chorwacji.

12. DANIEL SARIĆ (Serbia, 33, 192/93)

Ceniony przede wszystkim za brak wahań formy. Jego średnia bronionych rzutów nigdy nie spada poniżej 30 proc. Wędrowniczek - grał już w ośmiu klubach. Zaczynał w Boracu Banja Luka (Bośnia i Hercegowina), ale wypłynął na szersze wody dopiero w Red Star Belgrad (dwa mistrzostwa i puchary). W 2001 r. przeniósł się do Sintelon (kolejny puchar w Serbii), a dwa lata później do Hiszpanii. Bronił barw Teki Cantabria (rok), madryckiego Alcobendas (dwa sezony), Ademaru Leon (kolejne dwa), a przed przenosinami do Barcelony jeszcze Portland San Antonio (rok). 50 razy wystąpił w reprezentacji Serbii.

Lewe skrzydło:

6. JUAN GARCIA LORENZANA "JUANIN" (33, 176/78)

Pięciokrotnie wybierany na najlepszego na swojej pozycji w Asobal Liga. Zajął drugie miejsce w plebiscycie na najlepszego piłkarza ręcznego świata w 2005 r., rok wcześniej wybrany do siódemki gwiazd igrzysk w Atenach. Nie tylko efektywny, ale także wyjątkowo efektowny na boisku, ma rzadko spotykany repertuar rzutów. Do Katalonii trafił przed pięcioma laty, bo przez większość kariery związany był z Ademarem z jego rodzinnego Leon. W jego barwach zdobył dwa razy PZP (1999, 2005), a raz wygrał ligę (2001). Także tylko raz najlepszy w Hiszpanii z Barceloną (2006).

15. CRISTIAN UGALDE GARCIA (23, 184/76)

Młodszy brat brązowego medalisty olimpijskiego z Sydney Antonio Ugalde. Tamten jednak nigdy nie grał w Barcelonie, a Cristian od początku swojej przygody z piłką ręczną. W sezonie 2005/2006 zaliczył pierwsze występy w seniorach. Na dobre dysponujący bardzo mocnym rzutem i uniwersalny Ugalde został zastępcą "Juanina" przed czterema laty.

Lewe rozgranie

18. IKER ROMERO FERNANDEZ (30, 197/100)

Jego pierwszym klubem był Valladolid, potem na dwa lata przeniósł się do Ademar Leon (mistrzostwo Hiszpanii 2001), a na kolejne do Ciudad Real (PZP 2002 i 2003). W Katalonii od siedmiu lat. Reprezentant kraju, ceniony już jako junior. Dwukrotny mistrz Europy w tej kategorii, wicemistrz świata, trzykrotnie wybierany na najlepszego młodego gracza w kraju (1999-2001). Wyjątkowo dobrze radzi sobie z presją. Pewny wykonawca rzutów karnych.

22. Siarhiei Rutenka (Słowenia, 29, 198/100)

Pochodząca z Białorusi megagwiazda światowego szczypiorniaka. Najlepiej świadczy o tym fakt, że Katalończycy przed rokiem zapłacili za niego Ciudad Real (wygrał w jego barwach dwa razy Ligę Mistrzów i trzy razy był najlepszy na krajowym podwórku) okrągły milion euro. Pewnie nie bez znaczenia było także to, że w decydującym o mistrzostwie meczu rzucił Barcelonie 12 bramek... Talent snajperski pokazał już w Celje Pivovarna Lasko. Ze słoweńskim zespołem sięgnął po pierwszy triumf w LM, ale także po miano króla strzelców tych rozgrywek (2004). Powtórzył to jeszcze rok później (w Ciudad Real). Mimo że grał już i dla Białorusi, i dla Słowenii, jego największym sukcesem międzynarodowym pozostaje tytuł najlepszego snajpera ME w Szwajcarii (2006).

Środkowi rozgrywający

9. RAUL ENTRERRIOS (29, 195/89)

Kolejny specjalista od wygrywania Pucharu Zdobywców Pucharów. Pierwszy świętował w barwach klubu, w którym zaczynał karierę, czyli Ademarze Leon (2005). W czerwcu 2007 r. zamienił go na Valladolid i triumfował z nim w PZP dwa lata później. Z Barceloną związał się latem, nawiązując do rodzinnych tradycji - jego starszy brat Alberto grał w niej w sezonie 2001/02. Ma na koncie 113 występów w reprezentacji Hiszpanii. Jest mistrzem świata z 2005 r. z Tunezji, wicemistrzem Europy z 2006 r. ze Szwajcarii oraz brązowym medalistą Igrzysk Olimpijskich w Pekinie.

Zobacz także
Skomentuj:
Zaloguj się

Aby ocenić zaloguj się lub zarejestrujX